Το ψωμί της ξενιτιάς είναι ξερό…

Το ψωμί της ξενιτιάς είναι ξερό…

165Βρισκόμαστε στο 2010, καταμεσής της οικονομικής κρίσης και τα αυτιά μου άρχισαν να ακούν, πράγματα περί νέου μεταναστευτικού κύματος, προς τις προηγμένες και πλούσιες χώρες του κοσμου.

Η νεολαία μας λέει, καταπιέζεται σε μια χώρα που δεν μπορεί να της προσφέρει δουλειά και δυνατότητες επαγγελματικής εξέλιξης.

Τι έγινε ρε παιδιά; Τα ιδία ξανά; Πάλι θα κλαίμε για τον χωρισμό της μάνας από το παιδί; Πάλι θα πνίγουμε τον πόνο με κρασί, Καζαντζίδη και ανάθεμα για το ψωμί της ξενιτιάς που είναι ξερό; Τι συμβαίνει ρε συ με μας τους έλληνες;

Τι σόι λαός είμαστε και τι παράξενη πατρίδα είναι αυτή που μας μεγαλώνει υπερήφανους και μετά μας στέλνει στα πέρατα της γης; Και εμείς, γιατί την αγαπάμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας και την συγχωρούμε πάντα;  Μήπως πίσω από όλα αυτά, κρύβεται κάτι το μεγαλειώδες, που εμείς οι μικροί δεν καταλαβαίνουμε; Για σκεφτείτε το λίγο. Στην Ελλάδα ζούμε μίζερα, ο ένας «τρώει τον άλλο», γκρινιάζουμε, φωνάζουμε, αλλά όταν βρεθούμε στο εξωτερικό, γινόμαστε, «άλλοι έλληνες». Κι όμως, οι ίδιοι έλληνες είμαστε και εδώ και στο εξωτερικό.

Που θέλω να καταλήξω; Σκέφτομαι λοιπόν, ότι από τα αρχαία χρόνια, οι Έλληνες υπήρχαν παντού πάνω στη γη και αυτό είναι κάτι που αποδεικνύεται εύκολα. Ε λοιπόν, γιατί να μη γίνεται το ίδιο και τώρα; Με αιτία κάποιο πρόβλημα, (κι αυτή τη φορά είναι οικονομικό), ετοιμαζόμαστε να σκορπιστούμε, για ακόμα μια φορά, σε όλα τα μέρη της γης. Σαν νέοι σύγχρονοι μεταλαμπαδευτές του πολιτισμού μας. Όπως ο φαντάρος, που πηγαίνει στη σκοπιά, για να αλλάξει τον προηγούμενο σκοπό και να τον ξεκουράσει. Άντε, καλό κουράγιο Έλληνες, μη σκύβετε το κεφάλι ποτέ, ΔΝΤ είναι και θα περάσει…

1 COMMENT

  1. Η αιμοδοσία πρέπει κάποτε να σταματήσει.
    Αν αδειάσουμε την χώρα μας από την νεολαία μας κινδυνεύουμε να γεμίσουμε μετανάστες ξένους προς αυτή την χώρα.
    Πρέπει να συμμαζευτούμε.

Leave a Reply