«The phantom of the opera»: Από το Γουέστ Εντ στο Christmast Theater

«The phantom of the opera»: Από το Γουέστ Εντ στο Christmast Theater

Σπάνια μας δίνεται η ευκαιρία να δούμε υπερπαραγωγές του Γουέστ Εντ χωρίς να ταξιδέψουμε. Η εταιρεία People Entertainment Group κάνει το όνειρο χιλιάδων θεατρόφιλων πραγματικότητα και φέρνει στην Αθήνα (στα αγγλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους) το «Φάντασμα της Όπερας», το μιούζικαλ-θρύλος του Άντριου Λόιντ Γουέμπερ που βασίστηκε στο λογοτεχνικό έργο του Γκαστόν Λερού και είναι το μακροβιότερο στην ιστορία του Μπρόντγουεϊ και το πιο πολυσυζητημένο στο λονδρέζικο Γουέστ Εντ.

Μετά τις sold out παραστάσεις στη συμπρωτεύουσα το επιτελείο της θεατρικής παραγωγής του Γουέστ Εντ έρχεται στην Αθήνα, στο Christmas Theater, για να μας μαγέψει με μια υπερπαραγωγή που σκηνοθετεί ο Στίβεν Μπάρλοου. Πρόκειται για μια ευτυχή στιγμή του γνωστού μιούζικαλ, καθώς στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε μερικούς από τους καλύτερους ερμηνευτές στην 35χρονη πορεία του.

Τον ρόλο του Έρικ ερμηνεύει ο σούπερ σταρ του παγκόσμιου μουσικού θεάτρου Μπεν Φόστερ, που κατέκτησε την καρδιά των θεατών ως Ιησούς στο «Jesus Christ Superstar». Στον ρόλο της νεαρής πριμαντόνας Κριστίν εμφανίζεται η Σελίντε Σοενμάκερ, μία από τις πιο αγαπημένες ερμηνεύτριες του Γουέστ Εντ, που άφησε εποχή με την ερμηνεία της στους «Αθλίους». Μαζί της μοιράζεται τον ρόλο η ταλαντούχα Έιμι Μάνφορντ. Τα εντυπωσιακά σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Άντριου Ρίλεϊ. Τις χορογραφίες σχεδίασε ο Γιούαν Τζόουνς, τη μουσική διεύθυνση κρατά ο μαέστρος Μάικλ Ίνγκλαντ και τους φωτισμούς υπογράφει ο Χάουαρντ Χάντσον.

Στο έργο του Γκαστόν Λερού ο διευθυντής της Όπερας του Παρισιού προσλαμβάνει τη φιλόδοξη νεαρή τραγουδίστρια Κριστίν όταν η ντίβα της όπερας Καρλότα εγκαταλείπει ξαφνικά την παράσταση. Η φωνή της, αγγελική κι ερωτική, αντηχεί στους χώρους του θεάτρου και μαγεύει έναν μυστηριώδη άντρα, τον Έρικ, ο οποίος ζει κρυμμένος στις κατακόμβες κάτω από την Όπερα του Παρισιού. Κανείς δεν τον έχει δει μέχρι τότε. Μόνο η Μαντάμ Γκιρί γνωρίζει ότι το Φάντασμα είναι ένας παραμορφωμένος μουσικός.

Όταν ο Έρικ αποφασίζει να εμφανιστεί στην Κριστίν, της προτείνει να τη βοηθήσει να καλλιεργήσει το ταλέντο της στο τραγούδι. Είναι τόσο όμορφη που την ερωτεύεται, αλλά δεν είναι ο μόνος θαυμαστής της. Ο πλούσιος και γοητευτικός Ραούλ τη διεκδικεί το ίδιο παθιασμένα. Δυστυχώς ο έρωτας δεν θα μπορέσει να λυτρώσει τον Έρικ από τη μοναξιά και την απελπισία που αισθάνεται λόγω της διαφορετικότητάς του, την οποία η κοινωνία δεν μπορεί εύκολα να αποδεχτεί.

Αυτό είναι το στόρι της περίφημης νουβέλας που δημοσίευσε ο Γάλλος δημοσιογράφος Γκαστόν Λερού το 1909 στην εφημερίδα «Le Gaulois» και αργότερα εκδόθηκε σε βιβλίο. Ένας ανεκπλήρωτος έρωτας έχει πάντα τη δύναμη να συγκινεί, όμως αυτό που έκανε τη συγκεκριμένη ιστορία ακόμη πιο ελκυστική είναι ο συνδυασμός στοιχείων αστυνομικού θρίλερ και ψυχογραφήματος πάνω στην προσωπικότητα του μυστηριώδους άντρα.

Το εκπληκτικό είναι δε ότι κάποιοι από τους χαρακτήρες φαίνεται να είναι εμπνευσμένοι από πραγματικά πρόσωπα. Μελετητές του έργου του Λερού υποστηρίζουν ότι έχτισε τον χαρακτήρα του Έρικ πάνω στον θρύλο ενός Νορμανδού, ο οποίος γεννήθηκε με παραμορφωμένο πρόσωπο, δούλεψε σε τσίρκο και στην πορεία κατάφερε να ανέλθει κοινωνικά και να γίνει βοηθός αρχιτέκτονα. Στις δημόσιες εμφανίσεις του, ωστόσο, συνήθιζε να κρύβει τη δυσμορφία του προσώπου του με μάσκα, ενώ το θεωρείο από το οποίο παρακολουθούσε παραστάσεις στην όπερα ήταν το νούμερο πέντε, όπως συμβαίνει και στο έργο του Λερού με το Φάντασμα. Όσο για τον χαρακτήρα της Κριστίν, θεωρείται ότι πηγή έμπνευσης ήταν η σοπράνο Κριστίνα Γιόνασντοτερ, η οποία κατάφερε να κάνει σπουδαία καριέρα, παρότι ξεκίνησε από πολύ χαμηλά.

Το μυστηριώδες, το απόκοσμο που παίζει με τον αρχέτυπο μύθο του Άδη και της Περσεφόνης αλλά και ο συνδυασμός του φανταστικού με το πραγματικό στο «Φάντασμα της όπερας» ενέπνευσαν και συνεχίζουν να εμπνέουν καλλιτέχνες απ’ όλες τις τέχνες, το θέατρο, το σινεμά, την τηλεόραση, τα κόμικς, τη μουσική. Ακόμη και η NASA έδωσε την ονομασία «Φάντασμα της όπερας» σε ένα από τους πιο ενδιαφέροντες αστέρες νετρονίου που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα. Η χρονιά που το έργο του Γκαστόν Λερού πέρασε στη σφαίρα του κλασικού κι εκτόξευσε τη φήμη του ήταν το 1925 και αφορμή στάθηκε η μεταφορά του στον κινηματογράφο.

NO COMMENTS

Leave a Reply